Yargılayamaz.

Çocuk.

Bu fotoğrafın başlığına "mutluluk" yazıp geçilir.

Fakat bu kadar kolay değil.

Şimdi ben bu fotoğrafı görünce, pek muhterem arkadaşlarım, 

büyüklerim ne sizin ne de kendimin tuzu kuru dertlerimize üzülemem.

Sıkıntılarınızı/sıkıntılarımızı umursayamam.

Ailelerimizin yanında ya da yakınında huzurla,

karnımız tok, üzerimizde giysilerimiz,

sıcak evlerimizde yaşarken vallahi üzülemem şımarık iç sıkıntılarımıza,

fani kaygılarımıza, doyumsuzluğumuza.

Bu fotoğraftan sonra hiç umrumda olmaz konforlu evlerimizde yalnızlık söylemlerimiz.

Ben üzülürsem eğer "Çocuklar neden aç yatıyor?" diye üzülürüm, 

"Neden şımarık ve doyumsuz çocuklarımızın

heves edip aldığı sonra çöpe attığı gözlüğü takıp 

dünyanın en mutlu çocuğu oluyor?"u dert ederim ancak.